Een piepklein kerstfeestje

Een piepklein kerstfeestje

27 december 2016 3 Door admin

candle-015
Na onze kerstdienst in Darda brachten we de oudere dames naar huis. Maar Baka (Oma) nodigde ons nog even uit om binnen te komen. Zoveel gasten krijgt ze niet deze dagen. Ze woont in een piepklein huisje van drie bij drie meter, met een gebroken dak, de vloer is gewoon aangestampte modder en het raam en de deur gaan niet eens fatsoenlijk dicht. Het vertrekje is vochtig en miserabel. Ze woont aan het einde van een doodlopend straatje wat niet meer verhard is en het is een klus om je auto daar te keren in het pikkedonker. Het oudijzer en andere rommel staan meters wijd uitgespreid om haar huisje heen.
Maar dat maakt Baka allemaal niets uit. Ze komt thuis, haalt de stok voor haar deur weg, die de deur nog wat beter afsluit, steekt haar kaars aan en roept: Sjedite, sjedite! Ga zitten, ga zitten! En dat deden we toen maar. We zaten op haar bed wat voor verschillende doeleinden wordt gebruikt. Baka liep naar haar oude kastje, trok een loszittende plank weg, pakte een glas uit de kast, frutste de plank weer terug en liep naar haar emmertje water. Met haar vier vingers gaf ze het glas een beurtje en schonk wat voor ons in.
We dronken bij kaarslicht. Niet dat het daar licht van werd. We zaten knus in het donker. Baka heeft een paar glazen of kopjes, twee of drie potten en pannen en een mes en een lepel. Een vuurtje in de hoek, een tafel, een stoel en een opklapbed. Een paar kleren en dat is het zo ongeveer. Ze stond erop dat we haar kerstkoekjes aten en ze was zo blij en tevreden met haar kerstfeestje en haar bezoek.
Laurens en Femke had ik bij me en wij genoten ook. Het vertrekje was nog warm. Baka weet wel hoe je een vuur een aantal uren aanlaat, als je even weg moet.
Het gaf me te denken dat dankbaarheid en het ervaren van zegen iets is wat in je kan zijn. De vrede en opgewektheid die ze altijd om zich heen heeft zijn altijd zo tastbaar. Terwijl haar leefomstandigheden genoeg reden om te klagen zouden overlaten. Maar ze heeft een blijmoedige geest en weet de Bron ervan te vinden.
Vandaag viert mijn familie mijn vaders verjaardag. En als ik weet dat de hele boel gezellig bij elkaar zit, moet ik even mijn gedachten verzetten. Maar om hier te zijn en kerst te vieren met plaatselijke weduwen en anderen, vergoed veel.
We verlieten haar kleine huisje. Ze kuste ons hartelijk ten afscheid. Ik draag gelukkig zoveel lieve vrienden en familie in mijn hart en daar sjouw ik de hele dag mee rond. En zo probeer ik maar te leren van Bakaś opgewekte hart.
Dank je, oma Baka dat je me dit leert, een mooi kado!

Verwondering