Dag 1 Geen school. Geen probleem

Dag 1 Geen school. Geen probleem

16 maart 2020 5 Door Janneke Huisman

” The world’s a stage and all the men and women are merely players.”

W. Shakespeare.

Bijzonder toch om te zien zo deze dagen: organiseerders beginnen te organizeren, creatievelingen verzinnen nieuwe beroepen, schrijvers beginnen te schrijven. Voor ons voelt het vreemd vertrouwd om weer lekker met elkaar thuis te zijn. Buiten ons de onveiligheid en de boze wolk die boven ons aller hoofd hangt en waarvan we de uitkomst nog niet kunnen overzien. En verder de warme veiligheid van ons gezinsleven. De eerste dag kijken we nog wat gedesorienteerd om ons heen en laten alles maar een beetje gebeuren. We rekenen wat, schrijven wat, een beetje huiswerk. Maar vooral spelen! Biologie lijkt onze voorkeur te hebben;-)

Jelle’s reis is afgezegd, een conferentie gecancelled. Op afstand houden we contact en hopen en bidden voor het beste.

Een overload aan informatie komt op ons allen af. (en nu voeg ik er ook nog wat aan toe.) Nou, dit is lichte stof. Luchthartig. Ik heb geen boodschap, geen verborgen agenda. Zorg gewoon goed voor jezelf en elkaar, hou je weerstand op peil en geniet. Geniet vooral van het goede dat onverwacht op ons afkomt in deze weken. En heb een beetje geduld. Wat we nu meemaken hebben we tenslotte nog nooit eerder meegemaakt en daarmee zijn we met z’n allen in de pioniers rol geplaatst.

Hier een kleine foto impressie van onze biologie les. O ja, en er kwam ook muziek voorbij, en een beetje geschiedenis van het landschap en cultuur. En een beetje sport, en samenwerken.

 

 

Op de zomerdijk wordt je rechts en links omgeven door water.

 

 

Randwijk, met de kerk, veilig geborgen achter de dijk. (inzoomen gaat niet geweldig…)

 

Toen ik vanmiddag daar in die heerlijke uiterwaarden uitwaaierde bedacht ik me dat ik maar weer es wat schrijven op ga pakken. Zoals deze hele crisis weten we wel van een begin en niet van een eind. Dit is geen 100 dagen reis. Misschien schrijf ik elke dag. Misschien niet. Ik laat je over mijn schouder maar een beetje meekijken.

Van de Canadezen leerden we een tijdje geleden:

One day at the time.

Als dat al niet een goede uitspraak is op andere momenten, dan is het nu wel.

Slaap vooral nog een keertje lekker uit. Maar pak in de loop van de week wat ritme op. Dat helpt. Zo hou je het langer vol. Met jezelf en met je evt. huisgenoten.

Stay safe!

I go to the uiterwaarden, when my heart is lonely….

 

Wat was een mooi moment voor jou op deze eerste dag van thuis werken?