Jelle's bril verdween in een woest stromende beek…

11 mei 2015 0 Door admin

Mijn zus Marleen deed muziekverdieping toen ze op de Pabo zat. Wij als broertjes en zusjes werden als proefkonijntjes gebruikt om haar examen op te oefenen. Dit vonden we vaak niet erg. Zoals je weet kunnen grote mensen diepe indrukken achterlaten op jonge meisjesharten. Dat bleek deze week maar weer toen in de uitzichtloze week voor Jelle, mijn medelijden zo groot werd, dat het lang geleden geleerde liedje in de vroege ochtenduren kwam bovendrijven en nieuw perspectief kreeg.
Er was er eens een wijze uil
die woonde op een tak.
Hoe meer dat hij hoorde,
hoe minder dat hij sprak,
 
En alle dieren van het bos

die vroegen hem om raad
Hij sprak tot elk een vriend’lijk woord
en hij werd niet een keer kwaad.
 
Maar op een dag O wee, O nee!
Zijn bril viel in de beek
Hij sprak nog steeds geen lelijk woord,
Hij zag alleen wat bleek…..
 (er zit ook een rustgevende beat bij voor een tweede groep die zachtjes drumt en humt:

De oude uil, de wijze uil, de uil hij houdt zich schuil,
de oude uil, de wijze uil, de uil, hij houdt zich schuil)
Jelle’s bril is afgelopen week aan de Franse bodem toegevoegd als onderzoeksobject voor toekomstige archeologen of hobby metaaldectector avonturiers. Voor Jelle was het letterlijk en figuurlijk afzien. Maar na een rijp beraad stelde Marijke in haar generositeit haar bril in de uren van half negen ‘s avonds tot half negen ‘s morgens ter beschikking. Zij zelf zou in de tussenliggende uren van de bril gebruik maken.  Een week lang werd het leven door verschillende perspectieven bekeken en benaderd. Toen heeft de Saver van Spec hem twee nieuwe spectakels geleverd en een einde gemaakt aan deze uitzichtloze toestand.
Bijkomende meevaller voor Jelle: Wij meiden hebben een half jaar een kleding shop stop ingevoerd om zijn gezicht te bekostigen. Voor Jelle en Laurens is dit geen andere levensstyle.
En ja..er is ook geen plaatje van de uil met nieuwe bril, want zoals je weet:
Hij houdt zich graag schuil.