Eindresultaten van kunstwerken

Eindresultaten van kunstwerken

10 februari 2016 0 Door admin

IMG_0023-001
Mijn opa Karels is jaren huisschilder geweest bij de van Nelle fabriek in Rotterdam. In zijn vrije tijd, die schaars was, schilderde hij graag. Alle kleinkinderen kregen in elk geval eens in hun leven een schilderij. Hij heeft er heel wat moeten maken, want het kleinkinderaantal lag ruim boven de veertig. (Ik ben zelf de tel kwijtgeraakt.)Het was een grote belevenis als je die, beneden in zijn kleine schilderatelier van d’Amandelhof mocht uitkiezen. Ik weet het nog goed. Ik was klein van stuk en voor mijn gevoel kwam ik amper boven zijn werkplek uit met mijn acht jaren. Maar ik mocht kiezen! En ik koos dit schilderijtje. Ik vind het nog steeds een lieflijk tafereeltje en het is nu heel vertrouwd voor me. We hebben het altijd met ons meeverhuisd en het geeft mij iets mee van mijn wortels en dat is zo ver het eindresultaat van dit kleine schilderwerkje wat ik op 2 maart a.s. dertig jaar geleden kreeg.
Nou, en stel je nu voor dat ik voorin het klaslokaal sta en met een deftige stem zeg:
Hierbij presenteren we de eindresultaten van de kunstwerken van onze toegewijde leerlingen:
(Bij gebrek aan een open kijk avond in onze huis-school, gooien we de deuren en de ramen maar gelijk wereldwijd open;)
IMG_0020
Judith’s viool. Het was erg moeilijk om de snaren te verven en uiteindelijk besloot Judith het gewoon te naaien, dwars door het canvas heen. Judith heeft in het verleden allerlei soorten violen gemaakt, van karton, versierd en al, maar dit wordt nu echt menens. Het was een genot om haar te zien werken. Ze had direct een idee, ging snel en gefocused aan de slag en werkte heel intens alsof niets er meer toe doet.
Femke heeft ook wat moois gemaakt, maar dat was niet voor publiek. Haar werk is een speciaal kado voor een geliefd iemand op een dag die nog komt.

IMG_0017-001

De muur in onze slaapkamer is nog steeds wit en kaal en leeg en doet saai aan. Ik vroeg Judith om dit te maken. Ze deed het, maar gaf wel als commentaar: You can’t order the artist around! (daar moest ik op mijn beurt weer om gniffelen.) Het is een idee van een borduurpatroontje wat ik eens van mijn zus Marleen kreeg. Ik heb het gebruikt op het rode wollen jurkje wat ik naaide voor onze twaalf en half jarige bruiloft. En vond het wel leuk om in de sfeer te blijven. Maar ik knoop dat advies van de jonge kunstenaar wel in mijn oren.


IMG_0019

En dit is Marijke’s zorgvuldige werk. Hier heeft ze uren geduldig aan gewerkt, laag over laag. In stilte luisterend naar de muziek die erbij komt en raad eens wat dat vandaan komt?